Chaowat's profileพ้งกี้ซาเป๊ดดด!PhotosBlogLists Tools Help

Blog


    February 20

    เขา โชน เก่ย

    มีเรื่องเล่าอีกแระครับ ห๋าๆๆ

    ประสบการชีวิตไม่มีวันลืม (ซึ่งก็โคตรอยากจะลืม = =)
    ไปเขาชนเก่ยมากั๊บ เมื่อวันที่ 16-18 กพ.2550
    พอดีปีนี้รัฐแม่งทุนหนาครับ มานเทงบมาให้รด.ปี2 ก็เลยต้องไปภาคสนาม
    (ซวยกันถ้วนหน้า - -)
     
       คืนก่อนไปครับ ก็จัดแจงข้าวของด้วยตัวเองจนเส็ด แล้วรีบนอน
    ตื่นตี4 รีบแต่งตัวกินข้าว แล้วแบกเป้ออกจากบ้าน ...เอ๊ะ ทำไมมันหนักขี้น = ="
    แม่ผมเองครับ ยัดของเพิ่มเผื่อให้ชัวร์ๆ ให้ตายเถอะ ไม่มีเวลาเอาออกแล้ว!!
    นั่งรถพ่อไปถึงสวนเจ้าเชตุ ตี5 เพื่อนๆก็มากันเยอะแระ ออกรถ 6โมงก่า
    ไอจ่าปัญญาอ่อนสั่งห้ามเปิดหน้าต่าง มันบอกกลัว นศท.ยื่นแขน,หัวออกไป = = เวงๆร้อนแสด
     
     
      มาถึงเขาชนไก่ตอน ประมาณ9โมงครับ!
     มาถึงก็ต้องไปทำพิธีเปิดก่อน
    ระหว่างยืนๆอยู่ คนข้างหน้าผมมันเจาะหู ครูฝึกมาตรวจ มานเลยโดนสั่งให้ดึงทิ้ง
    ครูฝึกมันหันมานเห็นหูผม   ครูฝึก: ไอนี่ก็เจาะหรอเนี่ย !!
                                    
    มานบีบติ่งหูกรูซะ!!
                                  
    พ้ง: อ้อออยยยย!! อย่าคร้าบบบบบ
                                          ไฝคร้าบบบบบ ไฝ! ไม่ช่ายเจาะคร้าบบบบ!
                                 
    ครูฝึก: อ้าว ก็นึกว่าเจาะ โทษๆ
    ไอเวงเอ้ยยย โดนบีบฟรี +_+
    พอพิธีจบ ก็นั่งรถขึ้นเขาไปบนค่าย อย่าเรียกค่ายเลย มานเปงเพียงที่ราบบนภูเขา = = ไม่มีลักษณะค่ายเล้ย
    เราปถึงกองพันที่ 21 ตอน10โมงครึ่ง  มานจะมีผลัดขาออกนั่งรออยู่ ระหว่างที่ลงรถไปเข้าที่รวมพล
    ทุกแม่งวิ่งกันฝุ่นฟุ้งอะ อย่างกะทะเลทราย ได้ยินเสียงจากผลัดขาออกตะโกนมาว่า"มึงเคยเจอนรกมั้ย!"
    ไอพวกเวงเอ้ย พวกมึงจะกลับแล้วหนิ พูดซะ! = ="

    ทรายเยอะโคตรอะ  พอนั่งเซ็นชื่อ ครูฝึกมันมาเสนอขายผ้าปิดปากกันฝุ่น
    ครูฝึก: ใครจะซื้อไม่ซื้อก็ได้นะ ไม่บังคับ 30บาท
    พ้ง:(ไอเชี่ยนี่แม่งหัวธุรกิจโคตร  = ="มึงบอกไม่บังคับ แต่สภาพมันบังคับอยู่เห็นๆ)
    ก็จำใจซื้อกันถ้วนหน้า  +_+ จาก รด. ถูกเปลี่ยนสภาพเป็นกองโจร = = ทุกคนมีผ้าคลุมปิดปากและจมูก
    ครูเล่าว่า พื้นที่นี้ เคยเป็นที่ๆพม่ากับไทยแย่งชิงกันสมัยสงคราม9ทัพ เพราะมัน"อุดมสมบูรณ์"
    ให้ตายเหอะ ถ้ากรูเปงพม่ากรูจะให้ไทยไปเลยหวะ = = ต้นไม้ไม่มีใบสักต้น!! หญ้าก็ไม่ขึ้น มีแต่ทราย
    นั่นแน่!  คิดว่าเว่อใช้มะล่ะ  ไม่เชื่อก็อย่าเชื่อ! ไปแล้วรู้เองอะ

    หลังจากนั้นเค้าก็ให้เอาของเข้าเต๊นท์ ที่เค้าจัดเรียงรายกันอยู่ตำแหน่งนึง
    และดูเหมือนว่าคำว่าเต้นจะสูงส่งเกินไป  เราเรียกมันว่าที่ซุกหัวหมาดีกว่านะ = =
    ซึ่ง 1เต๊นท์จะมีคนนอน2คน

    เจอข้าวเที่ยงมื้อแรกก็สยองล่ะ = = ข้าวพันปี กับไส้กรอกจู๋หมา +_+ แดงทิ่มตามากๆ!

    หลังจากนั้นก็เบิกปืน M1 carbine ไปแบกกันไปเข้าฐานฝึก มาถึงก็พรางก่อนเรย หน้าโจรกันเปงแถ๊ว= =
    จริงๆแล้วฐานแต่ล่ะฐานก็สนุกดีนะ มีพรางหน้าด้วย
     แต่สิ่งที่รังแกเราตลอดเวลาคือ แดดที่ส่องแทงทะลุตัว นรกแสดด
    ระหว่างนั่งฟังครูฝึกบ่นๆๆๆ
    เพิ่งตระหนักว่า การนั่งนานๆทรมานกว่าการยืนหลายเท่า= =
    โอ้ยยยย  ขาจาขาด  มึงให้กรูยืนเห้ออออออ+_+

    ฝึกกันจนถึง6โมงกลับถึงที่พัก
    ตั้งแต่เช้าจนบัดนี้ ทำให้ผมรับรู้และจำรสชาติของฝุ่นทรายได้แม่นยำ = = กินทรายทั้งวันอะ
    พอจำหน่ายปืนเส็ด เป็นเวลาอาบน้ำ โอ้วววววววว! สวรรค์น้อยๆในทะเลทราย!
    กลางคืนไม่ได้ช่วยให้เย็นขึ้นเลยครับ นอนในเต๊นท์นี่ร้อนอบสุดๆ ต้องข่มตานอน หลับๆตื่นๆ

    วันที่2!!
    เป็นวันที่มีการฝึกหนักที่สุดใน3วันครับ แล้วก็มันส์ส์ส์ ที่สุดด้วยย!! 
    พอเบิกปืนเส็ด เราเดินทางไกลไป ฐานฝึกที่ 21 เดินประมาน ครึ่งชม.ก่าๆ
    พอมาถึง ทุกคนก็ตระหนักถึงนิยามของคำว่า "ทะเลทราย"จริงๆกันแล้วครับ 
    ไร้ซึ่งต้นไม้มีใบ พื้นดินมีแต่ทรายร่วน ฟ้าเปิดโล่ง ไร้ซึ่งที่คลุมหัว ลมพัดทรายเข้าปาก

          อื้ม เรากินมื้อเช้ากันที่นั่น 6โมงก่า มองดูพระอาทิตย์ขึ้นสวยมากครับ
    แล้วอีกประมาณ 1-2ชม. ไอที่สวยๆนั่นจะเปลี่ยนเราเปงเขียดตากแห้ง +_+

             ช่วงเช้าไม่มีไรมากครับ ฟังครูบ่นทฤษฎีกลางแดดจัดๆแค่นั้นเอง ถึงทุกคนจะอยุ่ในสภาพเขียดแดดเดียว
    แต่ก็เริ่มจะชินๆกันแล้ว เลยไม่รู้สึกว่าความร้อนเป็นอุปสรรคอีกต่อไป
             พอถึงบ่าย ก็ได้เวลาที่ผมรอคอยล่ะครับ การฝึกการเคลื่อที่ในแนวรบ อันนี้มันส์สุด
    เค้าเรียกไปที่ล่ะ 2 หมู่ พอถึงตาหมู่ผม ก็เดินกันไปที่สนามฝึก เค้าก็แจกหมวกเหล็กให้ใส่ แล้วก็...พรางหน้าอีกล่ะ= =
       แล้วความบรรลัยก็เกิด เจริญพร!!  +_+หมวกไม่มีเชือกคล้อง!! O_o'  

                    พอครูสั่งให้ไปประจำที่ ก็วิ่งหมวกโคลงเคลงกันเปงแถว = ="(ก็มันไม่มีสายคล้องอะ)
    ผมเป็นหัวหน้าหมู่ ต้องยืนอยู่ข้างหลังระหว่าง ชุดยิง ก. กับชุดยิง ข. พอเริ่มสั่งคำสั่ง
    พ้ง: หมุ่ 1! เคลื่อนที่ไปข้างหน้าด้วยยุทธวิธีการโผ!! ระยะ10เมตร! ไปทั้งหมู่! ไปได้!!
      มันก็วิ่งถีบซะทรายคลุ้ง ทิ้งหัวหน้าหมุ่ไว้ในพายุทรายที่พวกมันก่อ = =
    พ้ง: หมู่ 1! เคลื่อนที่ไปข้างหน้าด้วยการคลานสูง! ไปทั้งหมู่ ไปได้!
     
    มันก็คลานถีบทรายเข้าเต็มหน้าหัวหน้าหมุ่มันเต็มๆ +_+
    พ้ง: หมู่1! เคลื่อนที่ผ่านลวดหนามด้วยการลอดผ่าน ไปทั้งหมู่ ไปได้!
       ท่านี้มันต้องหงายท้องแล้วใช้ไหล่กับส้นในการเคลื่อนที่ครับ นั่นแปลว่าจะไม่เห็นทิศที่เคลื่อที่ไป
    ลุกหมู่ผมก็แสนดีครับ มีทางต้องกว้าง มานไม่ดูตาม้าตาเรือ มาขวางเส้นทางหัวหน้าหมู่มัน
    ไม่พอ! ถีบทรายใส่หัวด้วย!    +_+ จะไปต่อหมวกเหล็กก็ติดทราย+ลูกหมู่ถีบหัว
                                            แหงนหน้าขึ้นแดดก็แทงตา   
                                            ตะแคงตัว หมวกเหล็กก็หลุด = = 
                                            เอามือนึงจับหมวก ก็จับปืนไม่ถนัด เคลื่อนที่ช้า
      สรุปแล้วเป็งหัวหน้าหมู่นี่ซวยฉิบหาย  นอกจากจะต้องมาพะวงกับหมวกเหล็กไร้สายแล้ว
    ยังต้องกินทรายที่ลูกหมู่ถีบมาให้อีก   ไม่น่าเป็นเลยกรู+_+

       ในที่สุดหัวหน้าหมู่ผู้นี้ก็ผ่านลวดมาได้ (ในสภาพทรายเข้าทั่วเรือนร่าง O_o)
    หลังจากนั้นก็ต้องวิ่งเอาตัวรอดผ่านแนวการยิงข้าศึก ครูยิงกระสุนปลอมเป็นเสียง ปังๆๆๆๆๆๆ!!!
    มันส์ดี  ได้ฟิลสนามรบ
        กลับมาทรายเต็มปากเรย- -" ไอพวกลูกหมู่ผู้ซื่อสัตย์มันทำกันไว้ ต่อให้ไอผ้าคลุม30บาทก็เอาไม่อยู่+_+
    รีบถอดหมวกเหล็กให้หมู่อื่นเลย เปงภาระฉิบหาย - - มีมันแล้วเคลื่อนที่ลำบากขึ้นเยอะ

            แต่มันส์มากครับ ทรหดดี ทำให้รู้ว่าสนามรบนี่ไม่มีเวลาให้คิดจริงๆ ตัวใครตัวมันสุดๆ
    พอเดินกลับมาถึงจุดพัก ก็ซัดน้ำกันใหญ่  เหนื่อยโคตรๆๆๆ นั่งรอหมู่อื่นจนครบหมด ถึงเวลากินข้าว
    อ้าว!ฉิบหาย ช้อนกรูล่ะ....ตอนฝึกสังเวยในสนามไปแล้ว กรรม - -  แม่กรูด่าแน่ เลยยืมช้อนเพื่อนกิน= ="

          พอถึง 6โมง ก็เคลื่อนที่ไปฐานดูดาว  รอจนทุ่มกว่าๆ ฟ้าเริ่มมืด ดาวเต็มฟ้าเรย สวยโคตรรร!
    แต่ตอนนั้นเหนื่อยมากกกอะ เลยเอาปืนวางหนุนหัว แล้วอาศัยความมืดครูไม่เห็น  ....นอนแม่งเรย ไม่ไหวแระ!

            2ทุ่ม เพื่อนก็ปลุกแล้วก็รวมพลเดินกลับกองพันอีก ครึ่ง ชม.
    พอไปถึง จำหน่ายปืนเส็ด ก็  โอ้ยยยยยสวรรค์อีกครั้ง อาบน้ามมมมมมมมมม!! รอมาน๊านนานนน!
    คืนนั้นนี่ พอเข้าเต๊นท์4ทุ่มปั๊บ คุยๆกับเพื่อนอยู่ๆ  เครื่องดับกลางอากาศ = = ไปไม่รู้ตัว  คร่อกกก...

                       
    ไม่ได้ฝันเลยคืนนั้น หลับเป็นตาย ตืน่อีกทีตี4ครึ่ง  รู้สึกเหมือนเพิ่งหลับมะกี้เอง
                                                   ทำไมเช้าเร็วจังวะ

    ถึงวันที่3แล้ววว!!
        วันนี้เปงวันกลับแล้ว เหลือแค่เรียนครึ่งเช้าแล้วก็กลับ มีเดินลาดตระเวน 1ชม. ก็จิ๊บๆ เรื่อยๆ
    กลับถึงกองพัน เที่ยงตรง เก็บของ กินมื้อเที่ยง นั่งรอผลัดใหม่มา

       ในที่สุด ผลัดใหม่ก็เดินเข้ามากัน  หึๆๆๆๆๆ- - ตาพวกกรูพูดบ้างหละ!!

           ระหว่างเดินออก เด็ก ร.ร.เราจึงตะโกนไปว่า
    "พวกมึงเคยเจอนรกมั้ย!"
        (ถึงได้เข้าใจความรู้สึกของไอผลัดที่แล้วก็ตอนนี้แหละ- - สะใจโคตร)

                 แล้วก็เดินออกจากค่ายไปทำพิธีปิด ขึ้นรถ  กลับบ้านนนน!!!
          พอถึงกรุงเทพตอนประมานบ่าย4ครึ่ง ก็แยกย้านกันกลับ ตัวผมเองกลับรถไฟฟ้าเอง= =
    คนมองเป็นตัวประหลาดไปเลย  แต่ตอนนั้นไม่แคร์อะไรทั้งสิ้นแล้วอะ ไม่มีไรจะให้เสียแระ
    ขอถึงบ้านอย่างเดียวแล้ว     ระหว่างทางเพื่อนถามผมว่า
    หลิง: ไอ้พ้ง กลับบ้านไปมึงจะทำไรอย่างแรก...- -?

    พ้ง: (= =มองหน้ามัน) กรูว่ากรูไม่ต้องตอบมึงหรอก.. . . . .(เพราะมันก็คงรู้อยู่แก่ใจอะนะ)
    แล้วเราก็ไม่ได้พูดไรกันมากระหว่างทาง เพราะต่างคนต่างเหนื่อย+_+ หวังเพียงอาบน้ำอย่าเดียว!

       จนบัดนี้  ..ผมยังจำกลิ่นและรสชาติของทรายเขาชนไก่ได้แม่น!
    ขอบคุณทะเลทรายที่ให้ประสบการณ์ผม ได้ทั้งทรมานและมันส์ไปด้วยกัน

    เจอกานหม่าย รด.ปี3 เด้อออออออ O_o(โหดกว่าเดิมหลายเท่า)




        
           

    Comments (4)

    Please wait...
    Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
    You didn't enter anything. Please try again.
    Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
    To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
    Your parent has turned off comments.
    Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
    You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
    Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
    Complete the security check below to finish leaving your comment.
    The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.

    To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in


    Don't have a Windows Live ID? Sign up

    Patthirawrote:
    โหดสุดยอดด!!!
    June 15
    udomwrote:
    อัพบ่อยๆนะ พี่อยากติดตามชีวิตชายหนุ่ม 555
    ขึ้นมอหกแล้ว อย่าลืมตั้งใจเรียนล่ะน้องเอ๋ยยยยยยยยย
    May 17
    udomwrote:
    ตลกตั้งแต่แม่ยัดของให้เพิ่มและ
    เนี่ยแหละความรักของแม่
    น่าสนุกนะเนี่ย
    อยากรู้ประสบการณ์เนตรนารีป่ะหล่ะ
    ไม่มีหรอก555
    Mar. 22
    Yada Leewrote:

    เหยอ...พออ่านจบ ชักจะเข้าใจความรู้สึกคนที่คิดว่าเรา"บ้า" เพราะอยากไป เขา โชน เก่ยแระ //เหอๆ

    ท่าทางมันดีเนอะ

    Feb. 23

    Trackbacks

    The trackback URL for this entry is:
    http://6uodallegro.spaces.live.com/blog/cns!68226977D4C2C38F!1136.trak
    Weblogs that reference this entry
    • None